Μία ιστορία αγάπης, αγάπης για την ζωή μέσα σ'ένα γήινο αγκάλιασμα της Αρσενικής και της Θηλυκής φύσης, η δίψα της ψυχής τους έτοιμη για νέες εμπειρίες και περιπέτειες πέρα από τον μικρόκοσμο της καθημερινότητας έπαιρνε τεράστιες διαστάσεις. Μία κόκκινη ομπρέλα ανοίγει τον δρόμο τους και ιντριγκάρει την συνέχεια. Η δοκιμή της ιδέας κάτω από την κόκκινη ομπρέλα να περπατήσει στον άγνωστο κόσμο των εκπλήξεων, των χρωμάτων, των μυρωδιών και των εικόνων ήταν η αφορμή να γίνουν οι γεύσεις ζωής του Νίχο και της Ωκυρρόης πικάντικες, γλυκανάλατες, δροσερές, νόστιμες...
Life expression under the red umbrella A uniquely beautiful and karmic relationship unfolds both so unexpectedly and dynamically that it radically changes the lives of Okirroi and Niho. The heavy load borne by the eternal past tries through the consciousness of both to redeem itself by liberating theis souls. The intense emotions and unprecedented sexual attraction lead them to utter interdependence. Nothing within them can remain secret. Enerething must rise to the surface in search of a cure. The eyes of the soul ,absolutely transforming and invasive.observe everything always under the protection of a "red umbrella" which will help them to recognise the purpose that leads to fulfilling the karma. Through the spectrum of Venus-Saturn a redeeming ,deep,true love unfolds somewhere at a place on a map,in a city in Crete ...
Άλλαζαν συνεχώς κουστούμια οι γεύσεις ζωής του Νίχο και της Ωκυρρόης σαν θεατρίνες. Μα τι σου είναι η ζωή τελικά! Μία υπέροχη έκπληξη πάνω στην σκηνή! Ένας αυτοσχέδιος πρωταγωνιστικός ρόλος! Και εκεί που το ξύλινο σανίδι κρατάει σε αγωνία τον/την αναγνώστη/α νάσου η κόκκινη ομπρέλα αναμεσώς να κρύβει την συνέχεια... ....Είναι χειμώνας ακόμα και η έκφραση του κόκκινου βαθιά. Όπως η καθημερινότητα τους... Αλλάζει χρώμα ανάλογα με την εποχή, το ίδιο και η αγάπη τους αλλά η βάση παραμένει πάντα κόκκινη. Οι πινελιές που μπαίνουν μέσα τονίζουν την διαφορετικότητά της... Μέσα από τις τέσσερεις εποχές που ξετυλίγονταν η μία μετά την άλλη η απόχρωση μπερδευότανε όλο και περισσότερο με άλλες καθώς και με τα συναισθήματά τους, την καθημερινότητα τους, τα βιώματα τους, τις επιτυχίες τους.
The shades of the red umbrella The idea of the "red umbrella" keeps this world unaffected, protected and alive throughout time,away from the difficult human and weather conditions. After the "expression of the red umbrella", the first book in which the Male and the Female strip down one in front of the other exposing their inhibitions which were kept well hidden in the deep chests of of their souls, through their union and co-existence, the baton is handed to" shades of the red umbrella" to give their writing pathtension, adventure, creativity,tragedy,love,even more passion and love through dependence and reciprocal reception. It still winter and the expression of red is deep ... Like their daily routine ... It changes colour depending on the season, just like their love but the base always remains red. The different shades that enter her accentuate her diversity ... Through the four seasons that evolved continuously ,the shade interwinted some times more some times less with the others just like their feelings, their daily routine, the evolution, their experiences, their successes.
Στον απόηχο του χειμώνα η έκφραση του κόκκινου παραμένει ακόμα βαθιά... Όπως και η καθημερινότητά τους. Αλλάζει απόχρωση ανάλογα με την εποχή, το ίδιο και η αγάπη τους αλλά η βάση μένει πάντα κόκκινη. Οι πινελιές που μπαίνουν μέσα της τονίζουν την διαφορετικότητά της. Μέσα από τις τέσσερις εποχές που ξετυλίγονταν διαδοχικά η απόχρωση μπερδεύοταν λιγότερο ή περισσότερο με άλλες καθώς και με τα συναισθήματα τους, τις επιτυχίες τους, την εξέλιξη τους, τα βιώματα τους... Τα θέλω μου ''bigger than life'' ! Είναι η ώρα να αναμοχλεύω θέματα εμπιστοσύνης,πίστης και αφοσίωσης ? Τέτοιες μέρες ξεκάθαρες Τέτοιες μέρες λαμπρές ! Να τις αφήσω να πάνε στράφι? Είμαι αναποφάσιστη το ξέρω γιαυτό πρεσβεύω επάξια τον Ωροσκόπο μου στον Ζυγό. Πού είναι η ποίηση μου να με βοηθήσει να πάρω μια απόφαση? Νάτη πάλι η αμφισβήτηση μπροστά μου να χαροπαλεύει. Φύγει καλή μου μακριά. Κάπου αλλού το βλέμμα μου αγναντεύει. Τους είδαμε τους χλιαρούς καιρούς, τους Άρηδες και τους τερμίτες. Τώρα κοιτώ προς τον βορρά Ένα σημείο σταθερό Που μου δίνει λόγο να χτυπά Η αύρα μου και η καρδιά.
Under the shade of the red umbrella She was sitting on her bench, her memory speeding before her overtaking her and then getting lost with the dozens of cars speeding down the avenue. From her bedroom window she was looking at the scenery. It was summer, during the month of August. The shutters were open in case the wind blew and made her a bit cooler. The seasonal summer breezes had begun and that brought some comfort to her. She had had a rather hard time with the unbearable heat which made her respiratory problems even more acute. How did she find herself in this nursing home? She could not remember and the Alzheimer's disease did not help matters any. She liked it though. She had her own space, her own room which was decorated wonderfully. She had her friends and the nurses that took care of her. They bathed her, did her hair and took her on longs walks in the gardens. Everyone was kind and polite to her. What more did she need or want. She just got cold the chills very easily because she was extremely delicate and sensitive and that was a bit of a hassle. Her memory had become selective.
